Strona informacyjna o przeszczepianiu nerek

 Niewydolność nerek jest coraz częstszym problemem zdrowotnym w krajach rozwiniętych. Wynika to z wielu czynników, między innymi: zwiększenie częstości występowania nadciśnienia tętniczego i cukrzycy, powszechnego stosowania leków, które mogą uszkadzać nerki („Przyczyny chorób nerek”).

Choroby nerek często rozpoznawane są późno, ponieważ zwykle ich objawy są bagatelizowane („Kiedy należy podejrzewać chorobę nerek?”). Dlatego badania czynności nerek powinny być wykonywane w każdym przypadku podejrzenia choroby nerek oraz jako badania profilaktyczne („Jakie badanie czynność nerek należy wykonać?). Leczenie niewydolności nerek powinno być prowadzone w specjalistycznych poradniach. Postępująca choroba nerek może doprowadzić do schyłkowej niewydolności nerek i wtedy konieczne jest stosowanie leczenia zastępującego czynność nerek („Kiedy należy rozpoczynać leczenie nerkozastępcze?”). Istnieją dwie metody leczenia nerkozastępczego: przeszczepienie nerki lub dializoterapia („Metody leczenia schyłkowej niewydolności nerek”). Pacjenci po przeszczepieniu nerek mają znacznie lepszą jakość i długość życia niż pacjenci dializowani – dlatego przeszczepianie nerek powinno być preferowaną metodą leczenia schyłkowej niewydolności nerek. Dlatego każdy pacjent ze schyłkową niewydolnością nerek powinien być brany pod uwagę jako potencjalny kandydat do przeszczepienia nerki – o ile nie występują u niego przeciwwskazania do tego zabiegu („Zasady zgłaszania pacjenta do przeszczepienia nerki”). W większości przypadków narządy do przeszczepiania pobiera się od osób zmarłych po stwierdzeniu nieodwracalnego uszkodzenia mózgu tzw. śmierci mózgu jednak w krajach rozwiniętych znaczną część stanowią przeszczepy nerek od dawców żywych („Rodzaje przeszczepów nerki”).